De jaarlijkse dag van de echtscheiding was dit jaar op vrijdag 13 september. Ik vind dat een heel slecht concept. Een scheiding is geen dag, maar een proces. Als familiemediator hield ik mij eigenlijk altijd bezig met het eerste deel van dat proces: zorgen dat er afspraken komen die vastgelegd worden in convenant en ouderschapsplan, maar ik ben er achter gekomen dat dat niet voldoende is.

Het proces begint met de scheidingsmelding, waarbij de ene partner de andere meldt dat hij of zij niet verder wil. Dat proces eindigt…ja wanneer eindigt het eigenlijk? In ieder geval niet op de dag dat de advocaat het gezamenlijk verzoek tot echtscheiding naar de rechtbank stuurt of op het moment dat de rechter knopen doorhakt voor twee strijdende mensen die er samen niet uitkomen.

Eigenlijk begint het dan pas allemaal. Ok, je bent officieel uit elkaar maar daarna is er pas ruimte voor verwerking, het opbouwen van een nieuw leven en het loskomen van de ander. Meestal kom je elkaar toch nog tegen, bij gezamenlijke vrienden en soms ook bij de wederzijdse familie. Hoe doe je dat eigenlijk?

Als je kinderen hebt blijf je sowieso verbonden met je ex-partner. Er zijn afzwemmen, groep 8-musical, verjaardagen, eindexamen en later huwelijken en kleinkinderen. De kinderen hebben zonder uitzondering het liefst dat je daar samen bij bent.

De doorstart

Je bent dus niet meer getrouwd maar je blijft de rest van je leven ex-partners en in veel gevallen ben je samen ouders van de kinderen waar je allebei van houdt. Het is daarom mijns inziens van cruciaal belang dat er tijdens de daadwerkelijke echtscheiding, in de periode dat advocaten en mediators betrokken zijn of kort daarna, ruimte is om te kijken naar de toekomst.

Ik noem het de doorstart. Een scheiding is geen punt, maar een komma, er komt nog heel veel na. Hoe richt je dat in, individueel, maar ook samen, als ex-partners of gezin? Sinds kort bied ik mijn mediation klanten een werkvorm aan waarbij we een dagdeel met elkaar (en de kinderen als die er zijn) kijken naar de toekomst. Wat wil je (nog) van elkaar en hoe ga je dat samen regelen. Wat voor afspraken horen daarbij? Het doel is een bestendige en conflictvrije toekomst, alleen, maar ook met elkaar.

Ik denk zelf dat dat ontzettend belangrijk is en ik kan het weten. Zo’n 18 jaar geleden ben ik zelf gescheiden en ik heb net als iedereen de littekens die ik nog regelmatig voel. Op vrijdag 13 september, de dag van de echtscheiding dus, werd onze dochter 21. Zij en wij, haar ouders en ex-partners, zijn die avond met zijn drieën uit eten gegaan. Het was gezellig. Er werden oude herinneringen opgehaald en we hebben bijgepraat. Voor onze prachtige dochter was het heel bijzonder om met het ‘oude’ gezin aan tafel te zitten.

Dat is wat ik iedereen gun en liefst een beetje sneller dan dat wij het samen weer konden. Daarom de uitnodiging aan iedereen die uit elkaar gaat of dat (recentelijke) achter de rug heeft. Reserveer een doorstartsessie. Er valt zoveel meer te winnen dan te verliezen. Ik zie jullie graag!

Pin It on Pinterest

Share This